Zaburzenia odżywiania

Objawami zaburzeń odżywiania jest przede wszystkim nagły, drastyczny spadek wagi spowodowany niewłaściwym żywieniem. Następnie następują zmiany w osobowości, zaczynamy się całkiem inaczej zachowywać. Do tej pory szara myszka, zakompleksiona dziewczyna staje się z dnia na dzień pewna siebie, zaczyna świecić, czuje się dobrze w swojej skórze. Zaczyna ubierać ubrania bardziej odsłaniające jej ciało, częściej wychodzi na spotkania towarzyskie, ale nikt tak naprawdę nie ma z nią bliskiego kontaktu, nie ma przyjaciół, wszystkich traktuje powierzchownie.
Taka osoba skupia się tylko na sobie i swojej osoby, nie obchodzą jej problemy innych, ona jest najważniejsza i stawia swoją osobę w centrum uwagi. Wymaga aby wszyscy się zachwycali je ciałem, mówili jaką ma wspaniałą figurę, jeśli nie postępują tak jak ona tego chce, to zmienia towarzystwo. Odsuwa się od rodziny, unika spotkań w gronie rodzinnym, zwłaszcza tych odbywających się przy stole. Jeśli do nich jednak dochodzi, to ona tylko udaje, że je a w rzeczywistości bawi się jedzeniem. Często takie osoby spożywają posiłki, a tak naprawdę to tylko my tak myślimy, bo w rzeczywistości nie robią tego, nawet jeśli zabierają posiłek do swojego pokoju, to chowają go wszędzie tam, gdzie się da, a potem wyrzucają, jak już nie ma nikogo w pobliżu.
Zaczyna namawiać innych aby zmienili swój styl jedzenia, by zaczęli się odchudzać, by ćwiczyli, a ona często sama ćwiczy ponad miary, nie dostarczając przy tym swojego organizmowi niezbędnej mu siły i energii, w ten sposób wykańcza je powoli, on zaczyna tego nie wytrzymywać i z czasem nie wykonujemy już żadnych ćwiczeń, bo po prostu nie mamy na to siły, z czasem samo chodzenie sprawia nam trudność. Nawet korzystanie z toalety odbywa się przy czyjeś pomocy,ponieważ my nie mamy na to siły, potrzebujemy stale pomocy, nawet przy najprostszej czynności, nikt z bliskich nam jej nie odmawia, ale wszystkich boli taka sytuacja, nie są na nas źli, ale na siebie, szukają winy po swojej stronie.