Zaburzenia odżywiania

Bulimia polega na tym, że osoba chora ma napady wilczego głodu, wtedy je wszystko co jej w ręce wpadnie, są to bardzo duże porcje posiłków, takie jakich nie ja osoba zdrowa, a potem wymusza na sobie wymioty. Przez to pomimo że pozornie je to bardzo szybko chudnie. Choroba jest bardzo podstępna, zaczyna się tak, że po prostu chcemy się odchudzić, dlatego mamy żal, że znowu zjedliśmy zbyt dużo, stąd pierwsza próba prowokowanych wymiotów. Po krótkim czasie pojawia się następna, aż z czasem uzależniamy się od tego i to staje się naszym stylem życia.
Zaraz po posiłku zaczynamy myśleć o tym, jak się tego pozbyć z naszego organizmu, choroba jest trudna do zauważenia, gdyż wszystko wydaje się normalne, osoba chora je z nami posiłki, nie odmawia ich, tak więc wszystko powinno być w porządku. Pierwszym sygnałem ostrzegawczym powinno być dla nas to, że ktoś posiada środki przeczyszczające albo wywołujące wymioty. Nawet jeśli jest na diecie, odchudza się, to nie powinna z nich korzystać, pozornie zdrowa herbata odchudzająca, pita w nadmiarze bardzo pomaga osobie chorej na bulimię , w tym aby pozbyć się z siebie posiłku.
Ta choroba sieje bardzo duże spustoszenie w naszym organizmie, stale uszkadza nasz układ pokarmowy, niszczy szkliwo naszych zębów, dlatego osoby chore bardzo unikają wizyt u dentysty, wiedzą, że może się on domyślić, co one robią. Bardzo często właśnie w taki sposób choroba wychodzi na jaw, jak także coś co powinno zwrócić naszą szczególną uwagę to to, że jedzenie lodówki bardzo szybko znika, zwłaszcza wtedy kiedy nie ma nikogo w domu, a przebywa w nim jedna osoba, która ostatnio bardzo szybko straciła na wadze.
Tą chorobę leczy się przede wszystkim przez psychoterapię, osoba chora musi zrozumieć, że to co robi jest złe, że jej szkodzi, poznać przyczynę takiego zachowania i zrobić wszystko by to nie stało się powodem kolejnych prowokowanych wymiotów, musi siebie zaakceptować, przybrać na wadzę. Bardzo często jest tak, że bulimiczki kiedy zachodzą w ciąże zaczynają normalnie jeść i nie prowokują wymiotów, jednak już po kilku miesiącach od urodzenia, znowu wracają do swojego nałogu.

Przyczyny zaburzeń odżywiania są bardzo różne, bardzo indywidualne, każdy chory ma swoją osobistą historię. Dla jednych przyczyną ich choroby stały się zaburzone relacje z rodziną, czyli albo kłótnie z mamą, tatą siostrą czy bratem,albo wzajemne nie zauważanie się, poczucie, że poświęca nam się za mało uwagi. Następną przyczyną jest brak akceptacji ze strony środowiska, uczucie, że nikt nas nie lubi i nie akceptuję, za przyczynę takiego stanu obwiniamy swój wygląd, uważamy, że źle wyglądamy i dlatego nit nas nie lubi. Zapominamy, że nas wygląd jest sprawą drugorzędną, najważniejsze jest nasze wnętrze, to jakie cechy charakteru posiadamy.
Następnie wszędzie pokazuje się chude modelki zarówno w reklamach w telewizji, na ulicy w czasopismach, dlatego szczególnie młode dziewczyny, zaczynają myśleć, że jeśli będą miały zbyt dużo krągłości, to jesteśmy brzydkie i nieatrakcyjne. Dlatego robimy wszystko, aby szybko wyglądać właśnie w taki sposób, często nie zastanawiając się nad ich skutkami.
Pewne osoby z nas są bardziej wrażliwe i wszelką krytykę biorą mocno do siebie, nie potrafią zachować dystansu do siebie, śmiać się z siebie, więc jeśli taka osoba usłyszy, że jest zbyt gruba w jakimś miejscu szybko stara się coś z tym zrobić, bo czuje, że zaraz wszyscy przestaną ją lubić, dlatego chcąc dalej utrzymać aprobatę otoczenia, gubi na wadze, często w nieodpowiedzialny i niebezpieczny sposób. Zapominamy o tym, że nasz organizm ma swoją wytrzymałość i jeśli będziemy go źle traktować, to wcześniej czy później odczujemy tego efekty. Ludzie są tak zbudowani, że potrzebują pożywienie, inaczej organizm zaczyna się zjadać sam od środka, siejąc spustoszenie w całym organizmie np. jeśli dostarczamy mu zbyt mało wapnia, zaczyna je pobierać ze szkliwa naszych zębów, z tego względu osoby, które źle się odżywiają, jedzą zbyt mało w stosunku do swoich potrzeb, mają bardzo brzydkie i zniszczone zęby.
W życiu codziennym zapominamy o tym, że wygląd nie ma najważniejszego znaczenia, liczy się bardziej nasze wnętrze, ale media przedstawiają nam odwrotny wizerunek,jasno możemy wyczytać z nich, że jeśli nasz wygląd nie jest najlepszy to nie mamy szans na żaden sukces, zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym. To on o wszystkim decyduje, a nie nasze usposobienie. Osoby już dojrzałe dobrze wiedzą, że tak nie jest, ale młodsze, niedoświadczone ślepo ufają, iż media mówią prawdę i to wygląd ma najważniejszy wpływ na to jak będzie toczyć się nasze całe życie.

Zaburzenia odżywiania polegają na tym, że przestajemy jeść w zwykły, normalny sposób.  Jemy albo zbyt mało, albo zbyt dużo, nie jemy nic, albo jemy wszystko po czym prowokujemy wymioty. Cała nasza skupia się na jedzeniu, myśli o tym co dzisiaj zjedliśmy, co jeszcze zjemy zajmują nam większość dnia, inne sprawy przestają nas interesować, liczy się tylko jedzenie, a właściwie jego brak. Nie lubimy jeść traktujemy to jako zło konieczne, często jemy pod przymusem, presją najbliższych, bo oni tego chcą, nam na tym nie zależy. Jedzenie nie sprawia nam przyjemności, raczej przeciwnie z czasem zaczynamy je nienawidzić.
Przyczyny zaburzeń odżywiania są bardzo różne, przeważnie związane jest to z zaburzonym wizerunkiem własnej osoby, nie wierzymy w siebie, uważamy, że nie jesteśmy atrakcyjni, nasze relacje w rodzinie są zaburzone, nie mamy aprobaty grupy rówieśniczej, mamy uczucie, że nic nie jesteśmy warci i nikomu nie jesteśmy potrzebni. Często też przyczyną jest nadmierna wrażliwość, nieumiejętność przyjmowania krytyki, nie posiadanie dystansu do słów innych osób, zbyt mocne branie wszystkiego, co nam się powie do siebie, nie posiadanie dystansu do samej siebie, wiara w to, że wygląd jest najważniejszy, a charakter ma drugorzędne znaczenie.
Zaburzenia odżywiania mają skutki zarówno dla naszego zdrowia fizycznego, jak i psychicznego. Po pierwsze zaczynamy chudnąć, w zależności od wagi wyjściowej w pierwszym momencie możemy wyglądać lepiej, atrakcyjniej,a le z czasem zostanie z nas tylko skóra i kości, wraz z czasem, w którym nie jemy zmienia się nasza osobowość, stajemy się coraz bardziej drażliwi i niemili dla innych.
Głównym objawem zaburzeń odżywiania jest zbyt niska waga, która prowadzi do powolnego wyniszczania się organizmu, a następnie coraz większe przykładanie wagi do faktu jedzenia, próba kontrolowania swojego życia poprzez niejedzenie. Najbardziej znane zaburzenia odżywiania to bulimia i anoreksja, pomimo że mówi się o nich dużo i często, przez co wiemy naprawdę o nich dużo, to i tak przybywa stale nowych chorych. Bagatelizujemy skutki, które im towarzyszą, uważamy, że to nas nie dotyczy, że my będziemy się kontrolować i nic złego się nam nie stanie. Jednak ta choroba bardzo szybko wymyka się nam spod kontroli, coraz głębiej w nią wchodzimy, staje się ona nieodłączną częścią naszego życia. Zależy nam na szybkim efekcie, więc skoro zależy nam na szybkim spadku wagi, to odchudzamy się w drastyczny sposób, po prostu przestajemy całkowicie jeść, a potem tak bardzo jesteśmy odzwyczajeni pod przyjmowania posiłków, że każda próba przyjęcia jakiegoś posiłku kończy się wymiotami. Trzeba wiedzieć, że zaburzenia odżywiania to nałóg, tak się do niego przyzwyczajamy, że nie umiemy się od niego odzwyczaić, nie potrafimy sobie nawet wyobrazić, iż moglibyśmy znowu normalnie żyć, gdyż uważamy, że to co robimy teraz jest normalne, a pozostali ludzie robią sobie krzywdę, jedząc tak dużo i często.